Feldkirch: Herfstsymposium bevordert gemeenschap en synodaliteit!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Op 4 september 2025 vond het najaarssymposium plaats in Götzis, waarbij de nadruk lag op synodaliteit en gemeenschap in de kerk.

Am 4. September 2025 fand das Herbstsymposion in Götzis statt, fokussiert auf Synodalität und Gemeinschaft in der Kirche.
Op 4 september 2025 vond het najaarssymposium plaats in Götzis, waarbij de nadruk lag op synodaliteit en gemeenschap in de kerk.

Feldkirch: Herfstsymposium bevordert gemeenschap en synodaliteit!

Op 4 september 2025 was het onderwijscentrum St. Arbogast in Götzis de locatie voor het herfstsymposium van de katholieke kerk van Vorarlberg, dat de veelzeggende titel had “Toebehoren en gemeenschap als uitdaging en belofte”. Deze gebeurtenis markeerde de start van het pastorale werkjaar 2025/26 en bood een platform voor diepgaande discussies over de toekomstige uitdagingen en kansen van de kerk.

Gedenkwaardige sprekers zoals de toekomstige pastoraal directeur van het bisdom Feldkirch, Petra Steinmair-Pösel, en de gemeenschapsleider van Bregenz, Thomas Berger-Holzknecht, deelden hun inzichten. Bisschop Benno Elbs vierde de slotdienst en stuurde de pastorale staf in dienst, wat voor veel deelnemers een ontroerend moment was. Hans Rapp, hoofd van het Human Resources and Development-team, sprak over een ‘identiteitsdynamiek’ die wordt beschouwd als een bepalende megatrend voor de kerk.

Gemeenschap als centraal thema

“Identiteit zonder gemeenschap bestaat niet”, aldus Rapp, waarmee hij de aanwezigen eraan herinnerde dat gemeenschap altijd opnieuw gevonden moet worden. Deze ideeën weerspiegelen de noodzaak om het samenleven van de kerken te versterken, niet alleen in tijden van crisis, maar ook in het dagelijks leven. Steinmair-Pösel omschreef synodaliteit als het “hart van een nieuwe kerkstijl” die open, inclusief en gericht op de missie van Jezus is. Ze wees erop dat synodaliteit niet vrijheid van conflict betekent, maar eerder de gemeenschappelijke strijd voor de wil van God belichaamt.

Op basis van de huidige sociale ontwikkelingen besprak Berger-Holzknecht de groeiende neiging tot isolatie in sociale zeepbellen. “De diversiteit neemt toe, maar velen trekken zich terug”, merkte hij treffend op. Dit onderstreept hoe belangrijk het is om de gemeenschap actief te beleven en deze niet alleen maar als een loze kreet te presenteren.

Praktische oefeningen en spirituele gesprekken

Een ander hoogtepunt van het najaarssymposium waren de praktische oefeningen in kleine groepen waarin de methode van spirituele gespreksvoering werd geoefend. Deze vorm van dialoog is bedoeld om alle deelnemers te helpen de tekenen des tijds te herkennen en deze te interpreteren in een context van solidariteit. Steinmair-Pösel vatte de essentie samen: “Synodaliteit is een spirituele houding die de herkenning van Gods Woord in anderen leert.”

De kwestie van synodaliteit overstijgt de grenzen van het bisdom Feldkirch en maakt deel uit van een groter proces dat door paus Franciscus op gang is gebracht. De focus ligt op de uitnodiging voor de Bisschoppensynode op 9 en 10 oktober 2021 in Rome. Hier reflecteren we op de weg van de synodaliteit om gemeenschap, participatie en missie te beschouwen als centrale elementen van de kerk in het derde millennium. Dit project is bedoeld om alle leden van Gods volk actief te betrekken en de bestaande mogelijkheden voor deelname te versterken, zoals ook werd gerapporteerd door kath.net.

Synodaliteit wordt gezien als een constitutieve dimensie van de Kerk, die zijn oorsprong vindt in de context van het Tweede Vaticaans Concilie. In een alomvattend proces van luisteren en overleg moeten de resultaten worden gedocumenteerd en begrepen om de kerk vorm te geven als een profetisch teken voor de mensheid.

Het najaarssymposium in Vorarlberg zorgde niet alleen voor lokale impulsen, maar maakt ook deel uit van een mondiale verandering binnen de katholieke kerk. De uitdagingen voor de gemeenschap en de identiteit van de kerk zijn duidelijk: samen optrekken en de actieve deelname van iedereen zijn essentieel om een ​​sterke en gastvrije kerk te zijn in een steeds complexer wordende wereld.